Kerstverhaal: Poes-poes en de kleine mauw-mauw

Koning winter valt meteen maar met de deur in huis: ‘Hallo… daar ben ik!!!’ Na een sombere periode met ook nog eens korte donkere dagen van nat en grijs weer, schijnt op 21 december gelukkig weer eens vol de zon op een koude winterse dag. De eerste nacht met lichte tot matige vorst is dan al een feit.

Een ander feit is dat bij we bij ons huis naast het fietsenschuurtje een moederpoes met een kitten hebben wonen. Dit is waarschijnlijk dezelfde poes die in de zomer in ons vogelhuisje de duif opeet .

Kerstverhaal: Poes-poes en de kleine mauw-mauw

Op 25 september 2021 horen we een piepend geluid naast ons fietsenschuurtje. Hier vindt Erik tot zijn grote verbazing een schuwe  blazende moederpoes met twee kittens! Ze liggen goed verstopt achter wat rommel onder een stapeltje oude dakpannen. Omdat de moederkat nogal mager is, zet ik na de vondst driemaal per dag water en voer voor haar neer achter het schuurtje, dat steeds snel verorberd wordt. Omdat de nestplaats op koud grind is en bovendien niet waterdicht tijdens regen, haal ik na een week een compostvat met deksel uit de moestuin, maak het schoon en zet het achter het schuurtje met een dekentje erin en de schuif onderin open. Waarschijnlijk veroorzaakt dat ondanks de goede bedoelingen, te veel tumult voor de behoedzame moederpoes. De volgende dag wordt het voer niet opgegeten en is moederpoes mét de kittens verdwenen! Ze vindt het bij ons niet veilig genoeg.

Na drie dagen staat moederpoes tot mijn blijdschap weer bij onze achterdeur, waarschijnlijk heeft ze honger. Ik denk dat de kittens misschien dood zijn en geef haar opnieuw eten en drinken. Ze is er elke dag altijd stipt rond etenstijd: ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds. Opzij van het schuurtje zet ik een stevige kartonnen doos voor haar neer met een toegangsopening aan de voorkant. Ik leg er een dekentje in, doe er een yogamatje omheen als isolatie tegen de kou en leg plastic bovenop de doos tegen de regen. Hier gaat de poes echter niet in slapen, ook al leg ik vaak wat lekkers voor haar in de doos, wat ze wel opeet. Na het eten gaat ze altijd weer weg, ik ben zeer nieuwsgierig waar naar toe maar kom er niet achter. Het moet ergens vlakbij zijn.

Op 29 november is er een grote verrassing! Erik vindt moederpoes samen met een groter geworden jong van inmiddels zo’n acht weken oud in de doos die ik  steeds heb laten staan. Ze vertrouwt ons na twee maanden trouw voeren voldoende om met haar groter geworden jong samen terug te durven keren. Het tweede jong zien we helaas niet meer terug.

Sindsdien blijven moederpoes en kitten bij ons en gaan niet meer weg van onze plaats en tuin, ook al zijn ze vrij om te gaan. Ik noem ze poes-poes en de kleine mauw-mauw. Ze voelen zich veilig, krijgen eten en kunnen zich goed verstoppen. Helaas kunnen wij de katten niet goed in huis nemen vanwege allergie en losvliegende vogels. Op een avond tref ik een rode kater aan die onder de haag in onze tuin ligt, in de buurt van de moederkat die hem van een afstandje oplettend zit aan te kijken. Ik vermoed dat deze kater de vader van het jong is, aangezien die ook rood is. Ik heb deze kater al eens eerder zien lopen op een parkeerplaats vlakbij in het dorp. Ik maak me zorgen en zie donkere wolken die zich samenpakken boven het poezengeluk. De moeder is niet gesteriliseerd en is dikker geworden, mogelijk van het eten en meer rust, of misschien is ze opnieuw zwanger? De kitten groeit gelukkig als kool en is springlevend.

We hebben geen optimale kattenhuisvesting met de winter voor de deur. Ik schaf voor de zekerheid een geïsoleerd poezenhuisje aan en maak plaats in het tuinschuurtje waar ik een doos met deken op een beschutte plek zet, mocht het erg koud worden. Moeder en kitten zitten hier veilig. Overdag liggen ze vaak onder de tuintafel samen op een dekentje of in een mandje op een pallet voor het schuurtje.  Het jong ligt dan meestal in een doos met deken, de moeder ligt er naast en houdt wacht. Moederpoes zorgt heel goed voor de kleine mauw-mauw. Ze zijn beiden lief. De moeder is al minder schuw en ik kan gehurkt bij haar zitten praten als ze eet. De kleine is wat schuwer dan de moeder, maar wordt ook elke dag wat vrijer en ontdekt, speelt met de moeder, slaapt en eet.

Ik neem me voor om actie te nemen. Het zou fijn zijn als er goed tehuis voor ze gevonden wordt, liefst bij elkaar. De moeder leert haar kitten nog zoveel , zorgt goed voor hem en deze drinkt ook af en toe nog bij haar. Via-via kom ik terecht bij de Stichting Dakloos Dier die zich inzet  voor zwerfkatten.  Ze willen me helpen met het vangen van de poes-poes en de kleine mauw-mauw en hebben ook een opvangadres geregeld waar ze heel fijn samen heen kunnen. Ik word echter heel somber en verdrietig bij de gedachte dat deze katten gevangen moeten gaan worden. Ik ben inmiddels aan moederpoes gehecht geraakt en ben ook blij als ik de kleine mauw-mauw zie rond dartelen. Ze geven een reden in deze donkere periode om toch vroeg het bed uit te komen om voor ze te gaan zorgen. De dag voor ze gevangen worden ben ik zeer verdrietig. Bij het voeren ’s morgens krijg ik een likje van moederpoes op mijn hand.

Gisteren op midwinterdag zijn de katten gevangen. En het lukt gelukkig! De vangactie duurt de hele dag. De moederpoes vangen we al snel na het uitzetten van de kooi en ze blijft mooi rustig. De kitten verstopt zich ’s middags echter en komt pas ’s avonds rond etenstijd  weer tevoorschijn. Het vangen gaat veilig en is gelukkig niet akelig. We blijven de hele dag bij de vallen in de buurt zodat de katten maar kort in de vangkooi zitten en daarna rustig kunnen overlopen in een reismand. Moederpoes met haar poezenkind gaan ’s avonds laat samen op weg met Moniek van Stichting Dakloos Dier naar nieuwe kattenavonturen, om te beginnen in een warme kamer vol goede zorg in Zuid-Limburg!  Wij zijn Stichting Dakloos Dier, en in het bijzonder Moniek en de nieuwe oppasmoeder zeer dankbaar. Vannacht zaten de katten warm en veilig binnen bij elkaar tijdens een zeer koude winternacht met een temperatuur van -9 oC. Zwerfkatten hebben een zwaar leven en er wordt hen veel leed door mensen aangedaan.

Van de afgelopen drie maanden samen met moederpoes leer ik dat als een kat een vogel verslindt, het mogelijk een hongerige zwerfkat is, gedumpt of verwaarloosd door een slechte baas. Poes-poes kwam hier op een moment dat we muizen en ratten in de buurt hadden. Die zijn er nu niet meer, daar heeft ze voor gezorgd. Als je een kat over de vloer krijgt, die wel bij je komt eten maar daarna telkens weer vertrekt, is dat geen ondankbaarheid, maar heeft deze mogelijk elders een nestje om maandenlang te verzorgen. Voer dus nooit zomaar een zwervende moederpoes af! Leer het dier rustig kennen. Als je een dier trouw blijft en goed verzorgt, zal het dier jou uiteindelijk ook gaan vertrouwen en krijg je er veel vreugde en dankbaarheid voor terug. Ik zal ze wel missen, maar dit is toch beter. Hopelijk gaan poes-poes en de kleine mauw-mauw allebei een goede toekomst tegemoet.

Auteur: Hubertina

Carolien is opgegroeid tussen de planten op de tuinplantenkwekerij van haar ouders. Van beroep is ze milieukundig adviseur en adviseert bedrijven en overheden op het gebied van milieu en energiebesparing. Uit de wens om zelf meer ontspanning te vinden en het contact met de natuur te herstellen, volgde ze een vierjarige opleiding kruidengeneeskunde. Carolien kweekt zelf kruiden, bloemen, groenten en fruit in eigen moestuin en maakt kruidengeneeskundige toepassingen voor zichzelf en de mensen om haar heen.