Vorige week was het nog zeer zacht weer met overdag maar liefst zo’n 17oC. Te warm weer voor de herfst, maar ik geniet ervan tijdens vele middagwandelingen.
Ik pluk het laatste herfstboeket van dit jaar voor mezelf in de tuin op 15 november. Alle bijen en hommels zijn verdwenen. Alleen enkele Aziatische hoornaars vliegen nog op een grove den in onze zijtuin. En er zit een sperwer op de loer in de leilinde naast ons huis, de musjes kwetteren zeer luid waarschuwend naar elkaar.
Het is een mooi paars-donkerrood herfstboeket met bordeauxrode chrysanten, paarse herfstasters, donkerrode amaranth en een tak blauwgrijze eucalyptus ertussen. Het staat nu langzaam te vergaan in huis. Ook is er een begrafenis dat weekend.
Afscheid nemen, loslaten, jezelf overgeven aan de machten en krachten van de natuur. De boel de boel laten. Het hoort bij de herfst en bij de cyclus van het leven. Een fijne periode om de tuin de tuin te laten en het schaarser wordende daglicht zoveel mogelijk te benutten voor een wandeling. Lekker lange avonden om niks te moeten.
Het bekijken van enkele oude foto’s van het dorp doet me inzien hoe betrekkelijk sommige dingen zijn, als je het bekijkt over meerdere generaties. Maar ook dat het de moeite waarde is om je in te zetten voor het behoud van waardevolle gebouwen en natuur.
Afgelopen week heb ik een gesprek met iemand over enkele zaken die me dwars zaten. Het binnen houden van zaken waar je je druk over maakt, is slecht voor je gezondheid. Dat weet ik helaas uit ervaring. De ander wil gelukkig ook het gesprek met mij aangaan. Het gesprek doet goed, daarna laat het mij los.
Het zachte weer slaat deze week om naar frisse temperaturen. Alsnog plant ik de bollen in de aarde. De inheemse narcissen, krokusjes en botanische tulpjes liggen er op te wachten. De dahlia’s in de tuin zijn bovengronds aangetast door de vorst. De grond eromheen dek ik af met een flink pak afgevallen bladeren.
Gisteren was het weer eens ouderwets autoruit krabben. Ik ga naar mijn nichtje Suzanne in Maastricht voor een creatieve workshop. Het is er altijd fijn, alleen maar vrouwen in een warme, vriendelijke sfeer. ’s Middags zette ik de begonia, citroengeraniums en pelargoniums binnen om ze enkele dagen te beschermen tegen de nachtvorst.
Daarna wandel ik nog een uurtje. Er vliegt een ijsvogel laag over het rustige oppervlak van de Maas, weg van al het bouwgeweld in Arcen, al kreten roepend richting Lottum. Zo meteen nog even goed oefenen voor het optreden van ons koor volgend weekend: ‘My Universe’.