Meer leven in de tuin

April is tot nu toe behoorlijk koud verlopen. Met sneeuw en hagel, steeds maar weer nachtvorst en vrij lage temperaturen overdag. In het kasje bij ons huis buiten groeien de tomaten dan ook nog niet hard, ze kijken een beetje blauw van de kou.

Gelukkig is het sinds afgelopen vrijdag iets zachter geworden. De mensen op het volkstuincomplex in Arcen zoeken hun tuintjes goed op. Ze hebben meer tijd gekregen, door Corona of pensioen. Alle tuinen zijn nu bezet en er wordt in gewerkt.

Zaterdag heb ik bij heerlijk zonnig weer de aardappelen gepoot. Het waren er veel dit jaar. Ik heb zes soorten gepoot, waaronder vroege, middenlate en late. Ook een heel bijzonder soort: de paarse truffelaardappel (Vitelotte noir). De zelf gezaaide aardappelen in het kasje zijn heel goed opgekomen! (uit zelf gewonnen zaad in 2020, van de soort Agria). Nu straks nog een plekje voor deze aardappelplanten zien te vinden…

Paarse truffelaardappel

Zondag heb ik enkele uren de borderrand naast het toegangspad opgeschoond. Leuk om te zien wat er allemaal weer uit de grond komt! Ik kon nog niet alles thuis brengen. Er staan in elk geval heel veel vergeet-mij-nietjes in blauw en enkele roze al voorzichtig te bloeien nabij de ‘Hubertinaboom’. Een oude liguster die herinnert aan oma Bertha. Zij had vroeger een mooie moestuin bij de boerderij in de Boekend, met een dichte ligusterhaag eromheen en hoge kersenbomen aan de zuidrand.

Vergeet-mij-nietjes

Als beloning na het wieden ben ik een half uurtje gaan dwalen door de tuin met een bijentellijst in de hand voor de nationale bijentelling. Het resultaat was:
– 3 aardhommels, dit waren grote koninginnen, rommelend tussen de bladeren op de grond. Een zat zichzelf te poetsen op de bloeiende hondsdraf.
– 5 akkerhommels, druk foeragerend op de paarse dovenetel, mooi is te zien hoe ze bloemetje-voor-bloemetje langs gaan
– 1 weidehommel, foeragerend op de bloesem van de honingbes
– 2 kleine slanke zwarte zweefvliegen
– 2 wespen, bij de bloeiende kruisbessen
Geen enkele bij dus! 🙁
Misschien was het nog een beetje te koud voor de bijen? Bij huis wonen wel (solitaire) bijen in de oude muur en in ons kleine insectenhotel. Verder hoorde ik gezoem in de hoog bloeiende kersenboom, maar kon niet zo gauw zien welke insecten deze bezochten.

Bij de voerhuisjes in de tuin, die we regelmatig voorzien van strooivoer (gemengd met fijn zangzaad en havermout) zitten veel vogels, waaronder  soorten die ik niet zo gauw herken. Ik ga er binnenkort eens wat vaker stil zitten kijken, de vogels merken je dan nauwelijks meer op. Ook zagen we nog een eekhoorn hoog overspringen van boom naar boom. Wat een evenwicht en talent, wat een prachtig diertje!

Er woont een wilde eendenstel net buiten de rand van onze tuin bij een overloopbeekje. Ze eten restjes voer onder de vogelhuisjes en namen gisteren zelfs een kort bad in onze minivijver. Ze zien er samen gelukkig uit en lijken niet erg bang voor ons. Volgens mijn vader gingen we vroeger altijd op Koninginnedag (30 april) naar de jonge eendjes kijken. Dus nog even wachten!

Auteur: Hubertina

Carolien is opgegroeid tussen de planten op de tuinplantenkwekerij van haar ouders. Van beroep is ze milieukundig adviseur en adviseert bedrijven en overheden op het gebied van milieu en energiebesparing. Uit de wens om zelf meer ontspanning te vinden en het contact met de natuur te herstellen, volgde ze een vierjarige opleiding kruidengeneeskunde. Carolien kweekt zelf kruiden, bloemen, groenten en fruit in eigen moestuin en maakt kruidengeneeskundige toepassingen voor zichzelf en de mensen om haar heen.