Zaaien, stekken en bomen – hoop, geloof & liefde

Afgelopen week kwam het er dan eindelijk van om te gaan zaaien. Ik heb vier bakjes met appelpitten in zaaigrond in de koelkast gezet om te stratificeren: o.a. pitten van de soorten Golden Delicious, Braeburn, Kizuri en Sprank. Op Bevrijdingsdag mogen ze de koelkast uit om hopelijk vlot te gaan kiemen.

Vorig jaar zaaide ik pitten van platte perzik (uit de supermarkt) en Wassenberger perzik uit onze tuin. Uit een potje met platte perzik zag ik gisteren iets groens naar boven komen! Verder zaaide ik vrijdag knolselderij, prei en oranje, groene en rode vleestomaten. En als bonus een tomatenras geschikt voor de buitenteelt: Primabella. Ook zaaide ik bloemen: zinnia’s, rode klaproos, blauwe korenbloem, siererwt en een blauw bloeiende vaste plant waarvan ik de naam (nog) niet weet.

Rozemarijn en citroengeranium

Mijn prachtige grote rozemarijnstruik, opzij van het huis is helaas dood gegaan. Ik vind het heel erg jammer, want ik was er erg aan gehecht. Ik denk dat hij is overleden aan een combinatie van teveel water door de overloop van de regenton, de vorst en misschien teveel snoei. Gelukkig heb ik vorig jaar stekken gemaakt en die zijn aangeslagen. De plant leeft dus voort in twee nieuwe rozemarijnplantjes die nu lekker warm in het kasje staan. Van citroengeraniums maakte ik afgelopen winter stekken in water staan. Ze bewortelen nog niet goed maar er komen wel enkele bloemen in en ze zijn nog steeds groen. Een kwestie van tijd en geduld, de winter is nu eenmaal geen goede periode om te stekken. Ze krijgen die wortels nog wel.

Net een eekhoorn

Ik tuinier nogal intuïtief. Als er een bloempot staat die uitgebloeid is zaai ik er wat bij of stop er voor de winter zaden of bollen in. Vervolgens weet ik niet meer wat waar in zit. Hier ontspruiten leuke verrassingen en zo krijg je vanzelf gevulde bloempotten met allerhande planten. Iemand zei gisteren tegen mij dat ik net een eekhoorn ben😜.

Bomen

Het is ook belangrijk om af en toe wat extra zorg aan je bomen te geven, zodat je er langer plezier van hebt. Gisteren liep ik langs een tuin met een prachtige cultivar van een al wat oudere grove den in treurvorm. De eigenaar was aan het werk en ik complimenteerde hem met deze bijzondere boom. Hij zei dat de boom ‘dood’ was. Dat verbaasde mij want de boom was nog geheel groen, er zat alleen een kleine dode tak in. Volgens de eigenaar was de boom aangetast door een schimmel. Ik wees hem erop dat het probleem voor deze boom in de grond zit en adviseerde hem de boom maar eens flink te vertroetelen met een laagje turfachtige zure bosgrond. De boom stond in vrij schrale harde zand, geen bosgrond dus.

Met een andere tuineigenaar ging het over een oudere strak geschoren coniferenhaag van 3 m hoog die slechts 30 cm onverharde schrale grond aan een zijde als groeiplaats tot zijn beschikking had. De opmerking was dat ze niet meer goed groeiden. Met het idee om een rij van de tegels naast de coniferen weg te halen en geschikte compost erbij te doen was de eigenaar blij.

Bovengronds laat de plant zien waar hij ondergronds mee kampt. Onze leilindes staan ook in de verdrukking op de erfgrens met de buren. Binnenkort eens aan de eigenaar vragen of hier wat klinkers van de parkeerplaats weg mogen.

Lees ook: Over zelf appelbomen zaaien

Auteur: Hubertina

Mijn naam is Carolien Hendrix. Ik hou van tuinieren, (wilde) planten, de natuur en van dieren. Mijn beroep is milieukundig adviseur. Daarnaast verdiep ik me in (wilde) planten en tuinplanten, kruidengeneeskunde en ecologische tuinen. Ik geef tuincursussen en ben vaak te vinden in onze tuin.